Τετάρτη, 26 Απριλίου 2017

ΦΕΡΤΕ ΜΑΣ ΤΟ ΚΥΠΕΛΛΟ...!!!




ΑΦΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΝΑ  ΣΚΟΥΖΟΥΝ...

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΓΡΑΦΕΙ...


A.E.K!!! 

- ΠΡΟΚΡΙΣΗ ΣΤΟΝ ΤΕΛΙΚΟ
ΤΟΥ ΚΥΠΕΛΛΟΥ ΕΛΛΑΔΑΣ 
ΜΕ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟ 
ΤΟΥ ΜΙΣΗΤΟΥ ΑΙΩΝΙΟΥ !!!

- ΕΜΠΡΟΣ ΤΩΡΑ...
ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΚΤΗΣΗ 
ΤΟΥ ΤΡΟΠΑΙΟΥ!!!






Τρίτη, 18 Απριλίου 2017

ΓΗΠEΔΟ ΤΗΣ Α.Ε.Κ / ΚΑΣΤΡΟ ΤΗΣ ΟΜΑΔΑΣ ΤΗΣ ΠΡΟΣΦΥΓΙΑΣ - ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΕΔΩ!!! (Βίντεο)



                                                  


                                                  



 


ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΑΙΩΝΑΣ ΤΩΝ ΑΙΩΝΩΝ ΝΕΑ ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΙΑ ΚΑΙ ΜΟΝΟΝ!!!


Σάββατο, 15 Απριλίου 2017

ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ....


ΜΕ ΠΡΟΚΡΙΣΗ ΣΤΟΝ ΤΕΛΙΚΟ !!!



ΜΕ ΓΗΠΕΔΟ-ΚΑΣΤΡΟ 
ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΦΥΓΟΜΑΝΑ!!!



ΑΕΚ ΓΕΡΑ... 
ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΚΑΙΩΣΗ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ ΜΑΣ!!!

ΠΕΙΡΑΤΕΣ ΤΟΥ ΟΝΕΙΡΟΥ

Πέμπτη, 13 Απριλίου 2017

Α.Ε.Κ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΙΣΤΟΡΙΑ !


Ένα επετειακό άρθρο για τα 93 χρόνια της ΑΕΚΑΡΑΣ - από τον "Captain Morgan"*



(*) Μοιάζει σαν παραμύθι... Κι όμως είναι αλήθεια! Μια πραγματική ΙΣΤΟΡΙΑ που όμοιά της δύσκολα συναντάς! Ας γυρίσουμε, όμως, πολλές δεκαετίες πριν... Ενάμιση εκατομμύριο βασανισμένες ψυχές από την Μ. Ασία κατακλύζουν την Ελλάδα. Έτσι το θέλησαν κάποιοι διεθνείς αιμοσταγείς εγκληματίες των λαών που μοίραζαν και τότε τον κόσμο για τον καταραμένο βρώμικο πλούτο τους, κάνοντας αυτοκρατορική πολιτική με ανθρώπινες ζωές.

Οι Πρόσφυγες! Ξεριζωμένοι, πληγωμένοι, ποτισμένοι με αίμα και δάκρυ, πάμφτωχοι σε υλικά αγαθά, αλλά πάμπλουτοι σε υπερηφάνεια, ψυχή και λεβεντιά! Οι Πρόσφυγες δεν έφεραν μαζί τους μόνο τον πόνο τους. Καλά φυλαγμένες στο δισάκι της καρδιάς κρατούσαν τις μακρόχρονες παραδόσεις τους. Ζυμωμένες με την γλυκιά μαγεία της ανατολής και το άφταστο ελληνικό μεράκι σε ένα αλλιώτικο αξεπέραστο κράμα. Ξένοι τότε στην αρχή, μόχθησαν σκληρά για να ενταχθούν σε ένα νέο κοινωνικό ιστό, αφιλόξενο ίσως σε κάποιο βαθμό, που αρκετές φορές τους αντιμετώπισε και σαν πολίτες δεύτερης κατηγορίας. Γι αυτό άλλωστε το λόγο, η παράδοσή τους ήταν αναγκαίο να διασωθεί, οι μνήμες και οι δεσμοί έπρεπε να διατηρηθούν, το χθες να συνυπάρξει με το αύριο.... Προς αυτή την κατεύθυνση πάρθηκαν πολλές μικρές και μεγάλες πρωτοβουλίες, αλλά ΜΙΑ ΕΙΔΙΚΑ θα έγραφε την πιο αξιοθαύμαστη σελίδα στο βιβλίο αυτής της τόσο ζωντανής γενιάς! Μία ομάδα, λοιπόν, πρωτοπόρων παλικαριών πήρε την ιστορική απόφαση να ιδρύσει έναν αθλητικό σύλλογο....

(*) Η Α.Ε.Κ ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ !!!  Από τους ξεριζωμένους, από τον ανθό της τιμημένης προσφυγιάς!!! Αυτοί της έδωσαν πνοή ζωής, αυτοί της έδωσαν φτερά!!! Και η Α.Ε.Κ έμελλε, πλέον, να ζωντανέψει ένα όνειρο που θα κούρσευε τόσες καρδιές. Η Αθλητική Ένωση Κωνσταντινουπόλεως κατάφερε να εκπέμψει στη μακρά ιστορική πορεία της το ξεχωριστό νικηφόρο στίγμα της προσφυγιάς αλλά και όλων των κατατρεγμένων. Αποτέλεσε ένα συνδετικό κρίκο χιλιάδων ανθρώπων σε ένα επιπλέον κοινωνικό επίπεδο -στο αθλητικό- γαλουχώντας ολόκληρες γενιές με τα πιο γνήσια αθλητικά ιδεώδη. Οι αρχές του «ευ αγωνίζεσθαι», της «ντόμπρας αντιπαλότητας» και της «παλικαρίσιας-τίμιας νίκης», στοιχεία που πάντα ενυπήρχαν στην περήφανη ιδιοσυγκρασία των προσφύγων, έβρισκαν πλέον την πρακτική έκφρασή τους στην ΙΔΕΑ Α.Ε.Κ !

(*) Τα χρόνια κυλούσαν... Αργά αλλά βασανιστικά η προσφυγιά, επουλώνοντας τις πληγές της, ενσωματώθηκε πλήρως στην ελληνική κοινωνία. Πρόσφερε με τον ιδρώτα, τις ικανότητες, τις δεξιοτεχνίες και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της στην οικοδόμηση της σύγχρονης Ελλάδας, ενώ συνάμα τα ξεριζωμένα αδέρφια μας υπήρξαν μπροστάρηδες σε κάθε τι προοδευτικό και αναγεννητικό σε ετούτο το τόπο. Οι πρόσφυγες και η Ομάδα τους ήταν πια οργανικά-συστατικά στοιχεία της νέας κοινωνικής δομής. Και η ΑΕΚΑΡΑ παρέσερνε στους ξέφρενους ρυθμούς της, χειμάρρους ολόκληρους από παιδάκια και νεολαίους στις εργατογειτονιές της Φιλαδέλφειας, της Ιωνίας, της Χαλκηδόνας, του Γαλατσίου, της Νίκαιας, της Καισαριανής, της Ελλάδας ολόκληρης, καταγράφοντας χρυσούς θριάμβους σε εγχώριο αλλά και διεθνές επίπεδο. Τι να αναπολήσει κανείς... Τα πανάξια πρωταθλήματα και κύπελλα;;; Την θρυλική πορεία ως τα ημιτελικά του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ το αλησμόνητο 1976-77;;; Την κατάκτηση του Κυπέλλου Ευρώπης στο μπάσκετ το 1968 με αμιγή ελληνική πεντάδα μπροστά σε 80.000(!!!) θεατές;;; Τις εκπληκτικές διακρίσεις στο στίβο, στην πυγμαχία και στα υπόλοιπα αγωνίσματα;;; Το γήπεδό μας στα ματωμένα χώματα (ναι αυτό που μας γκρέμισαν, αλλά που φτάνει η ώρα να το «αναστήσουμε» ξανά) το κάστρο όλων των λαμπρών επιτυχιών!!! Αλήθεια τι να πρωτοθυμηθούμε!!! Ο δικέφαλος αετός αποτέλεσε το συμβολικό έμβλημα της ανυπότακτης ΑΕΚΑΡΑΣ, συσπειρώνοντας στις φτερούγες του το πιο δυναμικό και υγιές τμήμα της αθλητικής ζωής. Αυτούς που ήξεραν τι σημαίνει να μην το βάζεις κάτω και να χτίζεις ξανά από το μηδέν! Αυτούς που δεν συμβιβάζονταν με την απάτη και το ψέμα. Αυτούς που αισθάνονταν αδικημένοι μεν, αλλά και αλύγιστοι μαχητές ταυτόχρονα! Τέτοιους λεβέντες έβγαλε η Α.Ε.Κ των προσφύγων και γι αυτό την φθόνησαν και την πολέμησαν όσο τίποτε άλλο το κατεστημένο και τα σάπια κυκλώματα της διαφθοράς. Τίποτε δεν είναι τυχαίο στην ιστορία και την πορεία μας: Μίσησαν οι βολεμένοι προύχοντες την αετίσια ιδεολογία των αδούλωτων παλικαριών που επέλεξαν να μη σκύβουν το κεφάλι και να μην προσκυνούν τα μεγάλα ένοχα αφεντικά που ύπουλα εγκαταστάθηκαν στο σβέρκο της αθλητικής ιδέας. Ο Αετός της προσφυγιάς όμως δεν έπαυε να πετά ψηλά, να θριαμβεύει και να νικά, αγκαλιά με τον πύρινο ενωσίτικο λαό που ανέκαθεν αποτελούσε την πεμπτουσία της ισχύος του.

(*) Με τα χρόνια βέβαια πολλά άλλαξαν... Η σύγχρονη ωφελιμιστική εποχή του αλόγιστου κέρδους διείσδυσε δυστυχώς σε κάθε τομέα και χαραμάδα της κοινωνικής και (προφανώς) της αθλητικής δραστηριότητας. Η αδηφάγα εμπορευματοποίηση και η θολή “λάμψη” του χρήματος εκτόπισε βίαια την παλιά αγνή εποχή. Σημεία των καιρών…

(*) ΚΑΙ ΟΜΩΣ... Πάντα θα υπάρχει ένα μεγάλο ΟΜΩΣ! Κι αυτό δεν είναι άλλο από την ίδια την ψυχοσύνθεση της γνήσιας Α.Ε.Κ και των ιδεολόγων πιστών της που δεν αλλοτριώνονται τόσο εύκολα όσο φαντάζεται “το σύστημα”. Κάποιοι ακόμη προσπαθούν....να απαγάγουν το όνειρο! Ρομαντικοί «πειρατές για ένα όνειρο» ή μήπως (για τους δήθεν “ρεαλιστές”) απείθαρχοι και παρωχημένοι;;; Δεν είναι καθόλου έτσι. Όσο και αν φαίνεται παράξενο πάντα θα υπάρχουν......αδιόρθωτα παιδιά (μικρά ή μεγάλα στην ηλικία δεν έχει και τόσο σημασία) που θα επιμένουν να πιστεύουν σε όνειρα και ιδανικά. Που εξακολουθούν ακόμη να αντιλαμβάνονται την Α.Ε.Κ σαν Ιστορία, Ιδέα και Τρόπο Ζωής, με περίσσευμα αγνότητας και ανιδιοτέλειας. Όχι τίποτε άλλο, μα γιατί αξίζει να πιστεύει κανείς σε γλυκές ουτοπίες και παθιασμένα όνειρα. Γιατί έτσι η Ιδέα μεγαλούργησε δεκαετίες ολόκληρες. Γιατί οι ‘’κουρσάροι του κιτρινόμαυρου ονείρου” και ο συνειδητοποιημένος κόσμος της Α.Ε.Κ θα τραγουδάει μια ζωή την ανθεκτική και δοκιμασμένη μπαλάντα της τιμημένης προσφυγιάς και των διαχρονικών οραμάτων του ενωσίτικου λαού. Γιατί μονάχα έτσι γράφεται, τελικά, η Ιστορία!


*Για την υπογραφή :
«Captαin Morgan»
Ιδρυτής των "Πειρατών του Ονείρου"

Παρασκευή, 7 Απριλίου 2017

ΟΠΟΥ ΤΟΛΜΟΥΝ ΟΙ ΑΕΤΟΙ !



                                                                        Ένα ιστορικό αφιέρωμα από τον "Captain Morgan"*

Αδέρφια ΑΕΚτζήδες, σήμερα συμπληρώνονται 18 χρόνια από εκείνη την αξέχαστη εποποιία της 7ης Απρίλη του 1999. Τότε που η Αθλητική Ένωση Κωνσταντινουπόλεως - ο ορισμός του Ξεριζωμού, της Προσφυγιάς και των Ιστορικών Παρακαταθηκών - έδωσε και κέρδισε το σπουδαιότερο και ηρωικότερο στοίχημα της νεότερης ιστορίας της : Το γενναίο ταξίδι μέσα στη φωτιά του πολέμου, στο μακελεμένο από τις αμερικανονατοϊκές βόμβες Βελιγράδι! Έτσι το παρόν άρθρο είναι αφιερωμένο σε αυτή την τόσο ξεχωριστή επέτειο. Πάμε λοιπόν να θυμηθούμε ξανά…

Πέντε πούλμαν αποτελούσαν εκείνη την παράτολμη αποστολή : Πρώτοι και καλύτεροι οι ποδοσφαιριστές μας. Μπροστάρης ο Δημήτρης Μελισσανίδης που γράφοντας εκεί που δεν πιάνει μελάνι τις πιέσεις του ΝΑΤΟ, των Πρεσβειών και της... ΕΝΙΚ (θου Κύριε φυλακήν τω στόματί μου), έλαβε την μεγάλη απόφαση! Με επικεφαλής, λοιπόν, την Α.Ε.Κ. ξεκίνησαν εκατοντάδες εκπρόσωποι συλλόγων, σωματείων, αθλητικών και κοινωνικών φορέων, πολιτευτές, δημοσιογράφοι και το...πουλμανάκι (το αξέχαστο Νo 4) με τους αντιπροσώπους των clubs της ΑΕΚΑΡΑΣ στην γαλαρία! Ανάμεσά τους και οι “Πειρατές του Ονείρου”, μαζί και ο γράφων.

Ξεφυλλίζοντας το αρχείο των Πειρατών του Ονείρου, διαβάζω, στις 31 Μαρτίου 1999 - κάποιες ημέρες δηλαδή πριν την ιστορική απόφαση της Α.Ε.Κ - εκείνη την (πραγματικά διαχρονική) ανακοίνωση/προάγγελο του club μας. Ανάμεσα στα άλλα ξεχωρίζω και τα παρακάτω:

«Οι πολεμοκάπηλοι νταβατζήδες των ΗΠΑ και της Ευρώπης αποφάσισαν να χαράξουν με το αίμα των λαών νέα σύνορα στα Βαλκάνια, εκτοπίζοντας από τον χάρτη όσους αντιστέκονται. Ήδη κάνουν την πρώτη πρόβα θανάτου στον αδελφικό λαό της Σερβίας. Τα κανάλια και οι εφημερίδες έκαναν θέαμα τον πόλεμο και οι καλοβολεμένοι υπήκοοι κάνουν χάζι από τον καναπέ τον Όλεθρο (.....) Εμείς οι Ενωσίτες, η γενιά του δικέφαλου αετού, τα παιδιά των ξεριζωμένων προσφύγων, δεν μπορούμε να μείνουμε απαθείς ή σιωπηλοί μπροστά στο ανθρώπινο μακελειό που διαδραματίζεται στη γειτονική μας χώρα. Η περήφανη κιτρινόμαυρη ιδεολογία της προσφυγιάς είναι αλληλέγγυα προς κάθε δοκιμαζόμενο και καταδιωγμένο λαό από όπου και αν κατάγεται! Πέρα από σύνορα, όρια και τεχνητούς διαχωρισμούς, όπου υπάρχει προσφυγιά, πόνος και θλίψη εμείς θα είμαστε δίπλα! Πόσο μάλλον όταν ο πόλεμος είναι μια σπιθαμή παραπέρα. Η “δική μας Α.Ε.Κ” δεν είναι άχρωμη και άγευστη εταιρία ή επιχείρηση. Είναι το αειθαλές σύμβολο της αξιοπρέπειας και της αλληλεγγύης σε κάθε πληγωμένο άνθρωπο ή λαό (.....). Μέσα στα πλαίσια αυτά, η “Συσπείρωση Οπαδών Α.Ε.Κ–Πειρατές του Ονείρου” προτείνει στην ΠΑΕ ΑΕΚ τα κάτωθι : α) Διοργάνωση μεγάλου φιλικού αγώνα με Σέρβικη ομάδα. β) Αποστολή ανθρωπιστικής βοήθειας στη γείτονα χώρα. γ) Τήρηση ενός λεπτού σιγής στο γήπεδο για τους ηρωικούς πεσόντες του πολέμου...».

Αυτά λέγαμε τότε οι “Πειρατές του Ονείρου” και κλείναμε εκείνη την αξέχαστη “ανακοίνωση – κάλεσμα” με την φράση: «Αξίζει φίλε να παλεύεις για ένα όνειρο κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει...»!  Ελάχιστα 24ωρα μετά, η ΑΕΚΑΡΑ, του τότε, φρόντιζε εμπράκτως να μετατρέψει τις επιθυμίες του κόσμου της σε άμεση ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ!

Δεν θα ξεχάσω ποτέ τι προηγήθηκε του ταξιδιού...

ΘΥΜΑΜΑΙ την συνέντευξη τύπου της επίσημης ΑΕΚ στην Αθήνα, μπροστά στους αμήχανους εκπροσώπους των εγχώριων και διεθνών μέσων ενημέρωσης που αδυνατούσαν να το πιστέψουν... Θυμάμαι και το πανηγυρικό κλίμα στο δικό μας club. Όλες οι  αίθουσες του συνδέσμου μας ήταν ασφυχτικά γεμάτες από κόσμο, ενώ τα συνθήματα και τα... «ΑΕΚ,ΑΕΚ,ΑΕΚ» δονούσαν την ήδη φορτισμένη ατμόσφαιρα. Ξέραμε που θα πηγαίναμε αλλά αληθινά δεν μας ένοιαζε τίποτε. Η συμμετοχή μας στην αποστολή ήταν το μόνο που μας απασχολούσε...

ΘΥΜΑΜΑΙ στο αεροδρόμιο όλους όσους ήλθαν να αποχαιρετήσουν την Ένωση. Την συγκίνηση, τις ευχές, τα λόγια και τα....καθόλου λόγια. Θυμάμαι τον Μάκη  τον Τριανταφυλλόπουλο να δηλώνει πόσο περήφανος ένοιωθε για εκείνη την Α.Ε.Κ. Θυμάμαι τους γνωστούς, τους φίλους, τους περίεργους. Τα αδέρφια από την ορίτζιναλ, την θύρα21, τα Πατήσια, το Καλαμάκι, την Κατερίνη, όλοι μονιασμένοι όσο ποτέ (ας το θυμόμαστε που και που όλοι μας αυτό)... Αλησμόνητο και “το σκηνικό” μέσα στο αεροσκάφος που πήγε... να φουντάρει από τα συνθήματα και “τον τρελό πανικό” κατά την διάρκεια της πτήσης.

Αυτό ήταν το κλίμα. Με το χαμόγελο στα χείλη πήγαινε η Α.Ε.Κ. εκεί που ελάχιστοι θα τολμούσαν. Στο όνομα της Ειρήνης, της Αλληλεγγύης, της Συναδέλφωσης των Βαλκανικών Λαών, κόντρα στον παραλογισμό του άδικου πολέμου.

Το πρώτο βράδυ, κατά την διαμονή μας στη Βουδαπέστη, το γλεντήσαμε δεόντως λες και πηγαίναμε σε...εκδρομή ρουτίνας! Εκείνοι οι δόλιοι οι Ούγγροι είχαν κολλήσει στο... «you are crazy» όταν τους πληροφορούσαμε που θα βρισκόμασταν την επόμενη μέρα. Μάλλον μας είχαν περάσει για... εξωγήινους!

ΘΥΜΑΜΑΙ πολύ αργά το βράδυ, το Δημήτρη Μελισσανίδη να παρακολουθεί “live” σε μία τεράστια οθόνη, του ξενοδοχείου όπου διαμέναμε, τους ανελέητους βομβαρδισμούς στο Βελιγράδι. Εμφανώς ανήσυχος, καθώς αντιλαμβάνονταν βέβαια το μέγεθος της ευθύνης, αλλά και με εκείνο το γνωστό χαμόγελο να δηλώνει ευθύς αμέσως: « θα φτάσουμε ότι και να γίνει, την ΑΕΚΑΡΑ δεν την σταματάει τίποτε »!
  
Δύσκολα θα φύγει από το μυαλό μου εκείνο το ατέλειωτο μοναχικό ταξίδι που ξεκίνησε το επόμενο πρωί, όπου από την Βουδαπέστη διασχίσαμε οδικώς την Ουγγαρία φτάνοντας στα σύνορα με την εμπόλεμη Σερβία. Τα  «αστεία» είχαν πλέον τελειώσει, έρχονταν τα δύσκολα. Οι Ούγγροι τελωνοφύλακες με...ναζιστικό κυριολεκτικά ύφος, και προφανώς με άνωθεν εντολή, μας “καψονάρησαν” χοντρά στα σύνορα. Στόχος η καθυστέρηση της αποστολής στο ραντεβού με την Παρτιζάν. Υπέροχα όμως και “τα μπινελίκια” του αγέραστου Μανόλη Γλέζου στους Ούγγρους. Επί τη ευκαιρία πληροφορηθήκαμε και για τις ιστορικές σχέσεις τους με... τον Χίτλερ! Περάσαμε όμως, έστω και αργά, σε... σύμμαχο έδαφος!
 
ΘΥΜΑΜΑΙ τα πέντε κιτρινόμαυρα πούλμαν να καταπίνουν, ολομόναχα, τα χιλιόμετρα προς το Βελιγράδι και το μάτι να χάνεται μέσα στην απέραντη ερημιά και τη μελαγχολία της Σερβικής γης. Σε πάρα πολλές περιοχές ήταν έκδηλα τα σημάδια της πολεμικής μανίας των ληστρικών γερακιών της «πολιτισμένης» Δύσης: Εγκαταλειμμένες αγροικίες, κατεστραμμένα χωριά, κρατήρες... από βόμβες και πέντε πούλμαν να πηγαίνουν, να πηγαίνουν... Οι συζητήσεις έδιναν κι έπαιρναν αναμεταξύ μας και αν αποφάσιζα να γράψω τι λέγαμε, αντικρίζοντας αυτές τις εικόνες, αντί για λέξεις θα έβαζα ατέλειωτα “μπίπ” για αυτούς που αυτοπλασσάρονται δήθεν σαν δημοκράτες και σωτήρες του κόσμου! Τέλος πάντων... Όσο όμως πλησιάζαμε προς τον τελικό προορισμό μας τόσο και η διάθεσή μας άλλαζε. Χαμός στο πούλμαν μας. «ΑΕΚΑΡΑ ΟΛΕ - τίποτα, τίποτα, δεν μας σταματά» και τα λοιπά...!
  
ΘΥΜΑΜΑΙ την είσοδό μας στο Βελιγράδι. Σταματήσαμε μπροστά σε εκείνη την ιδιόμορφη αψίδα θριάμβου και ο απλός κόσμος περικύκλωσε τα λεωφορεία  προσφέροντάς μας “ψωμί και αλάτι” σύμφωνα με το έθιμο της σερβικής φιλοξενίας. Εκείνο το « είστε οι ΜΟΝΟΙ που μας σκέφτεστε » ήταν ίσως η καλύτερη ανταμοιβή. Και εμείς, να ανεμίζουμε τις σημαίες της Α.Ε.Κ. μαζί με τις Σέρβικες, εξηγώντας τους ποια είναι η Α.Ε.Κ. από που έρχεται και τι εκφράζει. Μία σύντομη “περατζάδα” στην πόλη του Βελιγραδίου δεν άφηνε καμία αμφιβολία για το δίκαιο  της αποστολής μας. Πολτοποιημένα κτίρια από τις οβίδες των ΑμερικανοΕυρωπαίων απελευθερωτών... Το ορφανοτροφείο στο κέντρο της πόλης κάρβουνο κι αυτό από τις “έξυπνες” βόμβες τους. Και “εις απάντησιν” οι κατεστραμμένες πρεσβείες των ΗΠΑ, της Αγγλίας, κτλ, κτλ. Η ελληνική όμως άθικτη, πεντακάθαρη. Τρελαθήκαμε...! Τελευταίο συγκρατώ το, γραμμένο σε ένα τοίχο,  συνθηματάκι : «sorry Mr. Clinton, δεν ξέραμε ότι ήταν αόρατο» (αναφέρονταν στο υπερσύγχρονο και δήθεν αλώβητο αμερικάνικο “Στέλθ” που όμως είχαν καταρρίψει οι Σέρβοι)! Επόμενος σύντομος σταθμός μας στο Μέγαρο, με την εξαιρετική υποδοχή από τον Πρόεδρο της Σερβικής Δημοκρατίας!
   
ΘΥΜΑΜΑΙ τι έγινε μόλις μπαίναμε στο ιστορικό στάδιο της “Παρτιζάν Βελιγραδίου”. Είναι κάποια πράγματα που ειλικρινά δεν μπορούν να αποτυπωθούν σε ένα άψυχο χαρτί. Καπνογόνα, τραγούδια, συνθήματα, ύμνοι της Α.Ε.Κ. και της ΠΑΡΤΙΖΑΝ. Τα μάατριξ του σταδίου έγραφαν : «Ήλθαν οι Έλληνες, δηλαδή οι ΣΠΟΥΔΑΙΟΙ»! Είχε έλθει όμως και το 6ο πουλμανάκι, μέσω Βουλγαρίας, με 50 ακόμη κιτρινόμαυρα αδέρφια μας. Χαμός!!! Οι “αλήτες οργανωμένοι” προτίμησαν βέβαια τις κερκίδες παρά τα επίσημα θεωρεία. Θυμάμαι που αναρτήσαμε στο πιο ψηλό σημείο του σταδίου το πανό με το κατάλληλο για την περίσταση σύνθημα: «USA - NATO KILLERS» ενώ οι Σέρβοι μας επευφημούσαν με το σήμα της Νίκης! Θυμάμαι τις λάμψεις των βεγγαλικών, τον καπνό που δεν μας άφηνε να δούμε στο ένα μέτρο. Θυμάμαι που οι Σέρβοι φώναζαν ακατάπαυστα στα....Ελληνικά (!) αντιαμερικάνικα συνθήματα. Θυμάμαι το «ΑΕΚ-ΑΕΚ-ΑΕΚ» να το βροντοφωνάζει συνεχώς, και για πάνω από ένα τέταρτο, όλο το γήπεδο. Την εναλλαγή του «ΑΕΚ-ΠΑΡΤΙΖΑΝ» και αντίστοιχα του «ΠΑΡΤΙΖΑΝ-ΑΕΚ» μέχρι τελικής πτώσης!  Θυμάμαι τους παίκτες και των δύο ομάδων να απλώνουν στην σέντρα ένα τεράστιο πανό που έγραφε  «NATO STOP THE BOBBING» και τις ελληνικές και σερβικές σημαίες να κυματίζουν αντάμα...


ΔΕΝ ΘΥΜΑΜΑΙ.....το αποτέλεσμα του αγώνα! Μικρή σημασία έχει άλλωστε. Το ματς εξάλλου διακόπηκε κάποια στιγμή, καθώς Έλληνες και Σέρβοι μπήκαμε στο γήπεδο αγκαλιά πανηγυρίζοντας αυτή την ΚΟΙΝΗ ΝΙΚΗ της Φιλίας και της Ειρήνης απέναντι στην φρικαλεότητα του πολέμου. Κάπου, κάποια στιγμή, ανταλλάξαμε τσιγάρο με την Σίλια και τον Γκόραν και εκεί πάνω στην κουβέντα συγκράτησα τα λόγια τους : «Αδέρφια Έλληνες να το ξέρετε δεν θα τους αφήσουμε να μας υποτάξουν. Και ο τελευταίος από εμάς θα γίνει Παρτιζάνος αλλά δεν θα τους αφήσουμε. Κοιμόμαστε και ξυπνάμε με τις σειρήνες αλλά καλύτερα έτσι παρά σκλάβοι. Ευχαριστούμε την Α.Ε.Κ, κάποτε θα έρθουμε στην δεύτερη πατρίδα μας την Ελλάδα...». Θυμάμαι που ο πειρατής “Κουβανός” είχε δακρύσει. Πολλές φορές στις μετέπειτα συζητήσεις μας είχαμε αναρωτηθεί εάν εκείνα τα παιδιά είχαν επιζήσει ή ...

Kάτι τέλος που έχει επίσης αποτυπωθεί στη μνήμη μου με συγκίνηση, είναι το γεγονός ότι αμέσως μετά τη λήξη του αγώνα, και κατά τη διάρκεια μιας “μίνι δεξίωσης” που παρέθεσε η Παρτιζάν προς τιμήν της Α.Ε.Κ., οι Σέρβοι με τρομερό άγχος μας παρότρυναν να αναχωρήσουμε αμέσως για να μην κινδυνεύσουμε από την επανέναρξη των βομβαρδισμών...

ΘΥΜΑΜΑΙ, ξεμακραίνοντας στον άπειρο δρόμο της επιστροφής, τη νύχτα να αγκαλιάζει πυκνά το Βελιγράδι που ξοπίσω μας καίγονταν ξανά...


*Για την υπογραφή:

  CAPTAIN MORGAN


             Ιδρυτής  των “ ΠΕΙΡΑΤΩΝ ΤΟΥ ΟΝΕΙΡΟΥ ”


Υ.Γ :  Η Ιστορία, το Συναίσθημα και οι Αναμνήσεις κρατούν ζωντανούς τους Λαούς. Ευχαριστώ την Α.Ε.Κ που μου πρόσφερε αυτή την μοναδική εμπειρία. Έως ότου κλείσω τα μάτια μου ΔΕΝ ΘΑ ΞΕΧΑΣΩ ΠΟΤΕ!          
  
                                                   

Τρίτη, 4 Απριλίου 2017

ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΛΥΠΟΘΗΤΗ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ…

Πύρινες μνήμες!


4 ΑΠΡΙΛΗ 1968 :

Η ΑΕΚΑΡΑ ΤΟΥ ΜΠΑΣΚΕΤ κατακτά το Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης κατατροπώνοντας την τσέχικη Σλάβια Πράγας με 89-82 μέσα στο κατάμεστο Καλλιμάρμαρο (80.000 θεατές/παγκόσμιο ρεκόρ σε αγώνα μπάσκετ)!!!  

Η Α.Ε.Κ στέφεται «Βασίλισσα της Ευρώπης»! Είναι, μάλιστα, η πρώτη ελληνική ομάδα που σηκώνει ευρωπαϊκό τρόπαιο στο μπάσκετ!

Η Ένωση έφτασε ως το τελικό αφού πρώτα απέκλεισε την  Βιτόρια από την Ισπανία με 72-82 και 85-65, τη  Ρουαγιάλ από το Βέλγιο με 76-54 και 54-74, και την Ίνις Βαρέζε από την Ιταλία, την κάτοχο του τροπαίου με 60-78 και  72-52.

Δόξασαν τη μεγαλύτερη ομάδα του πλανήτη

Οι συνθέσεις στον ιστορικό τελικό:

ΑΕΚ: (Μήλας) Αμερικάνος 29, Τρόντζος 24, Ζούπας 12, Βασιλειάδης 11, Λαρεντζάκης 6, Χρηστέας 4, Τσάβας 3, Νεσιάδης, Δημητριάδης, Πετράκης.

Σλάβια Πράγας: (Σιπ)  Ζίντεκ 31, Ρουτσίσκα 23, Μπάροχ 12, Μίφκα 14, Τόμασεκ 2, Κονόπατσεκ, Άμερ.



Από τότε…
ΟΙ ΠΥΡΙΝΕΣ ΜΝΗΜΕΣ ΖΟΥΝ–ΕΜΠΝΕΟΥΝ–ΜΑ ΠΑΝΩ ΑΠ’ ΟΛΑ "ΠΡΟΣΤΑΖΟΥΝ" ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΚΑΙ ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΑ. Η Α.Ε.Κ ΕΙΝΑΙ ΠΛΑΣΜΕΝΗ ΓΙΑ ΤΙΤΛΟΥΣ ΚΑΙ ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ. ΤΑ ΣΚΗΠΤΡΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ ΞΑΝΑ ΤΗΝ ΑΙΩΝΙΑ ΚΙΤΡΙΝΟΜΑΥΡΗ ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ!


Σήμερα, η νέα γενιά - οι μικροί "Πειρατές"- τιμούν την Ιστορία!


ΥΓ. Γιώργο Αμερικάνε δεν σε ξεχνάμε!


"ΠΕΙΡΑΤΕΣ ΤΟΥ ΟΝΕΙΡΟΥ"

Σάββατο, 1 Απριλίου 2017

Κάθε κόκκος από αυτό το χώμα κρύβει την ίδια την ψυχή της Α.Ε.Κ !!!



Τίποτε δεν φλογίζει περισσότερο την καρδιά μας από την ιερή υπόθεση του Γηπέδου μας στην Προσφυγομάνα Νέα Φιλαδέλφεια. Εκεί που η ΑΕΚΑΡΑ έζησε και μεγαλούργησε σε όλη της τη ζωή. Εκεί που μεθύσαμε με το αθάνατο κρασί του 1924! Εκεί που πανηγυρίσαμε τις Κούπες και τους Τίτλους! Εκεί που ο Δικέφαλος Αετός φτερούγιζε περήφανος και θριαμβευτής. Εκεί που οι πρόσφυγες πρόγονοί μας με αίμα και θυσίες ανέστησαν και στέριωσαν το μεγαλύτερο και ωραιότερο όνειρό τους. Εκεί που και οι νεότερες γενιές έμαθαν να αγαπούν και να καμαρώνουν την Α.Ε.Κ έτσι όπως τους δίδαξαν οι παππούδες και οι πατεράδες τους. Εκεί που ακόμη και οι αντίπαλοι έμαθαν ή αναγκάστηκαν να σέβονται και να υποκλίνονται. Εκεί που οι αναμνήσεις αποτελούν την πιο ακριβή και όμορφη κληρονομιά μας. Εκεί που το “χθες” σμίλεψε τα ανεξίτηλα σημάδια, αυτά που με ένα μαγικό τρόπο διαπερνούν και το “σήμερα”...

Δεν πάψαμε ποτέ να θυμόμαστε. Δεν θάψαμε ποτέ το αειθαλές όνειρο ούτε αποδεχθήκαμε τη λήθη. Δεν πάψαμε ποτέ να παλεύουμε για να μετουσιώσουμε την επιθυμία σε πράξη. Δεν σκύψαμε ποτέ το κεφάλι μπροστά στα συμφέροντα Δεν μπήκαμε ποτέ στη διαδικασία της άρνησης, ούτε αφήσαμε τους "εντός και εκτός των τειχών" υπονομευτές να μας αφαιρέσουν τις μνήμες. Δεν παραδοθήκαμε. Δεν μπόρεσαν να μας λυγίσουν και να μας φιμώσουν. Δεν τους επιτρέψαμε να μας γονατίσουν!

Αυτό το χώμα σε κάθε κόκκο του κρύβει την ίδια την ψυχή της Α.Ε.Κ! Το Γήπεδο της Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως θα ξαναφτιαχτεί εκεί που γράφτηκε η Ιστορία, όσο κι αν "κάποιοι" λυσσάνε για το αντίθετο! ΔΕΝ ΘΑ ΤΟΥΣ ΠΕΡΑΣΕΙ! 

ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΑΙΩΝΑΣ ΤΩΝ ΑΙΩΝΩΝ, ΝΕΑ ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΙΑ ΚΑΙ ΜΟΝΟΝ!!!

 Για την υπογραφή:

“ΟΙ ΠΕΙΡΑΤΕΣ ΤΟΥ ΟΝΕΙΡΟΥ”